توانایی تشکیل مواد ورق مولیبدن صنعتی به خودی خود خیلی خوب نیست، بنابراین شرکت ها اغلب از بازپخت خلاء برای افزایش انعطاف پذیری مواد ورق مولیبدن استفاده می کنند. اگرچه محصولات حاوی مواد فلزی مولیبدن دارای خواص بسیار عالی مختلفی هستند، مواد ورق مولیبدن نیز دارای ویژگیهای انعطاف پذیری ضعیف و اکسیداسیون آسان در دمای بالا در دمای اتاق هستند.
راه های زیادی برای شرکت ها برای پردازش ورق های مولیبدن خالص وجود دارد. یکی از آنها فرآیند کشیدن عمیق معمولی چند گذری در دمای اتاق است. به عنوان مثال، ترکیبی از طراحی عمیق در دمای اتاق و فرآیند کشیدن نازک، 0.2 میلیمتر مولیبدن خالص با 8-ترکیب فرآیند رسم عبوری ترکیب میشود. طراحی صفحه یک فنجان مولیبدن با ارتفاع 5 میلی متر، قطر خارجی 1.6 میلی متر و ضخامت 0.1 میلی متر است. دوم فرآیند کشش گرم با گاز محافظ یا محیط خلاء است، مانند فناوری گرمایش خلاء و فن آوری کشش نیروی نگهدارنده خالی متغیر. بر این اساس، یک سیستم کشش عمیق حرارتی خلاء برای موادی که به سختی تغییر شکل میدهند توسعه یافت و پارامترهای فرآیند کلیدی مانند دما، نیروی نگهدارنده خالی و سرعت پانچ در زمان واقعی از طریق فناوری کنترل حلقه بسته تنظیم شدند. برای به دست آوردن قطعات واجد شرایط، آزمایش کشش عمیق ورق مولیبدن 2.{13}}میلی متری را انجام دهید.
قطر بلانک قبل از شکلگیری 35 میلیمتر است و برنامهریزی شده است که با یک فرآیند کشش سه پاس تشکیل شود. در پاس اول یک قسمت استوانه ای به قطر 18 میلی متر و ارتفاع 7 میلی متر با کشش عمیق تشکیل شد. سطح قطعه آزمایش صاف و مسطح و بدون نقص ترک خوردگی است. به دلیل ناهمسانگردی مواد، پدیده گوش سازی در بندر وجود دارد. پس از اولین گذر کشیدن عمیق، آنیل خلاء بر روی پریفرم انجام می شود تا انعطاف پذیری مواد بهبود یابد. به منظور دستیابی به پارامترهای عملیات حرارتی مناسب، با تغییر دمای آنیل، تأثیر فرآیند آنیل بر روی توانایی شکلدهی پریفرم مورد بررسی قرار گرفت.
می توان دریافت که اگر دمای بازپخت بیش از حد بالا یا خیلی پایین باشد، روند کشش مواد ورق مولیبدن ارتقا می یابد و منجر به پارگی محصول می شود، اما تنها زمانی که اولین دمای آنیل خلاء 820 درجه و خلاء دوم باشد. دمای بازپخت 840 درجه است، مواد مولیبدنی که در نتیجه به دست می آیند نیازهای تولید را برآورده می کنند.